Sazûmana Zordariyê ya Nû: Çawa Desthilatdariya Termîdorî Saziyên Rêjîma Esed Ji Nû Ve Ava Dike?

Xeta Pêş – Desteya Weşanê

Di hewldaneke bêhêvî de ji bo xurtkirina desthilatdariya xwe ya dîktatorî, serçeteyê milîsên Heyet Tehrîr el-Şam (HTŞ) – ku yek ji hêzên herî diyar ên dij-şoreşê ye – bi navê Ehmed el-Şera (El-Culanî), yê ku xwe wekî “serokê demkî” îlan kiriye, biryarên tayînkirina hejmarek ji axayên şer di postên ewlekariyê yên zordar de derxist, da ku desthilatdariya xwe qayîm bike. Ev sazûmana zordar bi giranî ji sê astan pêk tê: Ewlekariya Neteweyî, Ewlekariya Niştimanî, û Îstîxbarata Giştî, wekî kopiyeke eşkere ya saziyên cûntaya Esed a têkçûyî.

Di rêya vê sêkoşeya zordariyê re, bi zelalî xwesteka El-Culanî ya ji bo avakirina hevsengiyekê di navbera hêz û axayên şer ên derdora wî de derdikeve holê. Her wiha, ev yek berdewamiya pişta xwe girêdana mutleq bi kesayetiyên HTŞ’ê nîşan dide, yên ku dijminahiya daxwazên girseyên gelê Sûriyê yên ji bo azadî û dadweriya civakî dikin.

Li lûtkeya vê pîramîda dîktatorî, “Nivîsgeha Ewlekariya Neteweyî” cih digire, bi serokatiya El-Şera bi xwe û bi endamtiya wezîrên hikûmeta wî ya sexte (Karên Derve, Parastin û Hundirîn) li gel Rêveberê Îstîxbarata Giştî. Ev nivîsgeh berpirs e ji xêzkirina polîtîkayên hundirîn ên zordarî û tirsandinê, ku di pratîkê de wê dike desthilata mutleq; li pey wê jî “Nivîsgeha Ewlekariya Niştimanî” ya nû hatiye avakirin tê.

Di vê nivîsgeha dawî de, kesê bi navê Enes Xetab (Ebo Ehmed Hudud) wekî rêveber hate tayînkirin, li gel berdewamiya wî di karê Wezîrê Hundirîn de. Ev pêngav xwesteka desthilatdariya Termîdorî nîşan dide ji bo misogerkirina hiştina saziyên ewlekariyê di bin sîwana serokatiya kesane ya mutleq de, daku bibe amûreke nerm ji bo tepeserkirina her tevgereke gelêrî û koordînekirina karê îstîxbaratî ji bo bicihanîna rênimayên xwe yên paşverû.

Derbarê “Îstîxbarata Giştî” de, Ebdulqadir Tehan (Ebo Bîlal Quds) bi serokatiya wê hate erkdarkirin, daku bibe milê cîbicîkar ê hovîtiyê di nava saziya ewlekariyê de. Tiştê balkêş di van tayînkirinan de, hewldana nûavakirina zordariyê ye bi riya veqetandina Wezareta Hundirîn ji “Saziya Îstîxbaratê”, di heman demê de erkdarkirina Xetab bi karên bilind daku dilsoziya wî ya tam û çavdêriya wî ya rasterast li ser van saziyan misoger bike.

Her wiha, tayînkirinan veguhastina Husên El-Selame (Ebo Musab El-Şihêl) ji postê wî wekî serokê “Saziya Îstîxbaratê” bo postê cîgirê rêveberê “Nivîsgeha Ewlekariya Niştimanî” li xwe girt. Ev yek piştî beşdarbûna wî di kongreya çaremîn a serokên “saziyên têkoşîna li dijî terorê” de li Neteweyên Yekbûyî tê, di hewldaneke bêhêvî de ji aliyê vê desthilatê ve daku xwe di qada navneteweyî de bide naskirin û li hember hêzên emperyalîst çok bide.

Dema ku ev tayînkirin sazûmaneke zordar eşkere dikin ku hewl dide valahiya ku rêjîma berê hiştiye tije bike, ew careke din tekez dikin li ser xwesteka vê desthilatê ji bo mînhaskirina desthilatdariyê û avakirina dîktatoriyeke nû ku xwe dispêre dilsoziyên kesane û axayên şer. Ev yek bi pêngavên berê yên ku vê cûntaya nû avêtine re hevgirtî ye ji bo serdestkirina hegemoniya xwe, mêtingeriya girseyên xizan û sepandina polîtîkayên nûlîberal ên hov. Ev rewş ferz dike li ser hêzên şoreşger û girseyên kedkar ku têkoşînê bilind bikin ji bo rûxandina vê desthilatdariya Termîdorî û avakirina komareke demokratîk a nenavendî ya rasteqîn ku li ser bingehê dadweriya civakî tê avakirin.