Ber bi Şikandina Sestiya Seknê

Welatê me îro di qonaxeke herî metirsîdar re derbas dibe; ne tenê ji ber asta wêrankariya ku gihîştiye binesazî û civakê, lê belê ji ber rewşa “felca siyasî” û “seknandina kujer” a ku li ser piraniya hêzên siyasî û civakî yên demokratîk û radîkal rûniştiye. Dîmena îro wiha nîşan dide ku piraniya wan li benda mûcizeyekê, yan biryareke navdewletî, yan jî destpêşxeriya desthilatdariyekê ne ku di tevahiya dîroka xwe de ji bilî zimanê gulle û girtîgehan tiştekî din fêr nebûye. Em di “Xeta Pêş” de, ji helwesta xwe ya ku bi temamî li gel berjewendiyên girseyên kedkar e, dibînin ku ev bêdengî û felcbûn ne tiştek e ji bilî teslîmbûneke hêdî-hêdî ji nexşeyên parvekirinê (beşkirinê) re di navbera dewletên emperyalîst ên destwerdêr û wekîlên wan de, yên ku li ser laşê welatê me têne xêzkirin.

Çima em gihîştin vê felcbûnê?

Rewşa bendewariyê ya ku îro tevgera siyasî û civakî ya rêjeyî felc kiriye, ne tesaduf e; ew encama faktorên avahî û zextê ye. Amûra stemkariyê, bi piştgiriya dagirkeriyên piralî, xebitiye ku Sûriyê veguherîne “axeke şewitî” di warê siyasî de, û heta astekê tevna civakî parçe kiriye û ber bi rizînê ve biriye. Winda kirina partî û rêxistinên şoreşger ên rastîn di salên borî de ne tenê encama şer bû, lê belê armanceke stratejîk a rejîmê û hemû hêzên dij-şoreşê bû.

Li ser vê yekê “zordestiya pêkbarkirî” (kompleks) ya ku mirovê Sûrî tê de dijî zêde dibe; zordestiya ku ji binçavkirina bi xwîn a şoreşa gel û komploya navdewletî tê, û zordestiya jiyanî ya rojane ya ku dabînkirina nan dike şerekî ku hemû enerjiyê diqedîne, tevî parçebûna civakî ya ku her roj zêdetir dibe. Ev westandina sîstematîk bû sedema paşketina şiyana fikirîn û çalakiya komî di çareseriyên siyasî û civakî de, û beşên berfireh ber bi ferdperestî yan jî koçberiyê ve birin.

Em nikarin li vir rola pîs a “hişmendiya NGOyan” (NGOization) ji bîr bikin. Van rêxistinan bi fînansekirina xwe ya bi şert, karîbûn kadroyên ciwan û çalak bikişînin û têkoşînê ji çalakiyeke guhertinxwaz a li dijî karesatê -ku armanc dike hevsengiya hêzê di berjewendiya gel de biguherîne- veguherînin “projeyên” teknîkî û atolyeyên ku ji rastiya civakî û hewcedariyên girseyan dûr in. Wan gel xapandin ku ew ji bo berjewendiyên wan têdikoşin, lê di rastiyê de wan beşdarî kedîkirina hişmendiya siyasî û girêdana wê bi ajendayên fînansekeran dikirin, yên ku dîtina wan ji bo Sûriyê tenê “birêvebirina nakokiyê” ye ne çareserkirina wê.

Xeyala behrê li ser desthilatê yan destwerdana derveyî

Karesata rastîn di wê de ye ku beşek berfireh ji kombûnên siyasî û civakî yên li derveyî desthilatê hîn jî tevgera xwe girêdayî destpêşxeriyeke ku ji desthilatê were dibînin. Ev çi xeyal e ku em li benda rejîmeke ku rewayiya xwe li ser cenaze û şîdetê ava kiriye bin ku deriyekî ji bo diyalogeke neteweyî ya rastîn vebike? Desthilatdariya li Şamê, bi bêkêrhatina xwe ya avahî, pêkhateya xwe ya çînî û îdeolojîk û girêdayîbûna xwe ya tam bi derve re, îsbat kiriye ku ew ne dikare û ne jî dixwaze tu veguherîneke siyasî ya ku dest bide cewherê desthilatdariya wê ya çînî û ewlehî pêk bîne.

Hêzên navdewletî û herêmî jî ne “navbeynkarên” bêalî ne, lê belê şirîkên sûc in. Armanca destwerdanên derveyî (Rûsî, Îranî, Tirkî, Amerîkî û Îsraîlî) parastina “rewşa heyî” ye bi mîna ku parvekirina herî mezin a berjewendî û bandorê ji wan re misoger bike. Ew li benda dema guncav in da ku tiştê ji welatê me û serweriya gelên me maye parve bikin, dema ku xwîna Sûriyan û êşên wan tenê wekî kartên bazarê li ser maseyên wan dimînin.

Nexşeya rê: Ji şêwir û koordînasyonê ber bi Meclîsa Damezrêner ve

Em di Partiya Çepa Şoreşger de dibînin ku tevî xirabiya şert û mercan, hêz, kesayet û kombûnên siyasî û civakî yên demokratîk û çepgir hene ku dikarin projeyeke rizgarkirinê ya rastîn hildin ser milên xwe. Ew di destpêkê de li ser avakirina “Eniyeke Demokratîk a Berfireh” dixebitin, bi girêdaneke organîk bi herêmên ku ji bin kontrola desthilatdariyê derketine (bi astên cuda) mîna Rêveberiya Xweser, Siweyda û Beravê (Sahil). Ev enî dê xwe wekî reqemeke dijwar di hevkêşeyê de ferz bike û ji bo bidestxistina mafê çarenivîsê bi rêya zexta gel û siyasî ya birêxistinkirî bixebite, heta gihîştina avakirina “Meclîsa Damezrêner”. Erka vê meclîsê amadekirina destûreke demokratîk e ku ruhê gelê Sûrî, daxwaz û berjewendiyên wî di avakirina komareke demokratîk a nenavendî de bîne ziman, û amadekariyê ji bo konferanseke diyaloga neteweyî ya serwer bike ku nakeve bin fermanên derve.

Lê belê, ji bo ku ev dîtin di nav kaxezan de nemînin, divê em dîwarê sestiyê bişikînin. Em bangeke eşkere û rasterast li hemû hêzên demokratîk, çepgir û aliyên ku li jor hatine diyarkirin dikin: Heke riya ber bi civîneke damezrêner a Eniyê dirêj xuya bike, bila em tavilê gava yekem bavêjin. Em bang dikin ku civînên şêwirê yên destpêkê pêk werin; hevdîtinên ku ne mecbûrî ji bo hevalbendiyeke tavilê bin, lê ji bo şikandina cemidandinê, ji bo pevguhertina dîtinan, ji bo koordînasyona helwestên meydanî û daxwazan, û ji bo afirandina bingeheke zexm a ku li dijî hewildanên tunekirina doza Sûriyê bisekine. Destpêşxeriya îro çalakiyeke şoreşgerî ya mezin e, û rûniştina li benda “gihîştina mercên navdewletî” xwekujiya siyasî û îxaneta li hemberî qurbaniyên gelê me ye.

Ji rêxistinbûnê re alternatîf nîne

Dîrok ji aliyê kesên ku li bendê ne nayê çêkirin, lê ji aliyê kesên ku di şertên herî tarî de diwêrin destpêşxeriya bikin tê çêkirin. Zordestiya ku em tê de dijîn divê bibe sotemeniya rêxistinbûnê, û wêrankariya ku gihîştiye binesaziya me divê bi avakirina rêxistinên gel, sendîka û rêxistinên siyasî yên serbixwe were qerebûkirin.

“Xeta Pêş” ne tenê rojnameyek e, ew qîrînek e li dijî rawestanê. Em bang li hemû heval, welatparêz, demokrat û çepgiran dikin ku bizanibin mifteya çareseriyê ne li Waşîngton, ne li Moskow, ne li Tehran, ne li Enqere û ne jî li Tel Avîvê ye, lê belê di şiyana me ya yekkirina refên me de ye di eniyeke siyasî û civakî ya demokratîk û gelêrî ya berfireh de, ku têkoşîna rizgariya neteweyî, siyasî û civakî mil bi mil dimeşîne.

Bila em zincîrên bendewariyê bişikînin.. Bila em niha dest pê bikin.. Serkeftin ji bo girseyên kedkar e, û rûmet ji bo şehîdên azadiyê re.

Partiya Çepa Şoreşger li Sûriyê
Rêbendan (Çile) 2026